Номер 31, страница 26 - гдз по белорусскому языку 9 класс учебник Валочка, Васюковіч

31. Прачытайце тэкст. Падбярыце загаловак, які перадаваў бы асноўную думку тэксту.

Усім нам трэба быць надзвычай уважлівымі да прыроды. Хто з нас не ведае маленькую божую кароўку? Вучоныя падлічылі, што адна божая кароўка за сваё кароткае жыццё знішчае каля дзесяці тысяч асобін тлі. Гэта колькі жыватворнага соку з раслін яны выпілі б? Таму ў некаторых краінах божых каровак перавозяць з адной мясцовасці ў другую. Гэта робяць гаспадары, якія разумеюць і берагуць прыроду. А іншыя тым часам кожную вясну дружна выходзяць паліць сухую траву. Яны не задумваюцца, колькі насякомых загіне ў бязлітасным агні. Колькі знікне чмяліных гнёздаў, колькі пчол і вос, якія зімавалі ў пустых сцяблінах раслін, не змогуць больш лятаць. І колькі божых каровак панясе вецер з попелам і дымам...

Такія прыклады можна прыводзіць б(е/я)сконца. І (у/ў)се яны пра тое, што і лю(д/дз)і, і зв(е/я)ры, і рыбы, і птушкі, і расліны жыву(т/ць) у адным доме, які называецца прыродай. Дык як жа нам не шанаваць, не берагчы свой родны дом?!

Ч(а/е)лавек, які не разумее ўзаемасувязі ў прыро(д, дз)е, можа прынесці шмат б(е/я)ды і с(я/а)бе, і іншым лю(д/дз)ям. Вось чаму нам усім трэба шанаваць прыроду, вывучаць яе законы і з(ʼ/ь)явы (Паводле Я. Галубовіча).

Прывядзіце з тэксту прыклады сказаў, якія адрозніваюцца па мэце выказвання і інтанацыі. Дайце ім характарыстыку.

Спішыце два апошнія абзацы тэксту, выбіраючы з дужак патрэбныя літары (знакі).

✍️ Раскажыце, абапіраючыся на ўласны вопыт і выкарыстоўваючы інфармацыю з тэксту, да чаго прыводзіць спальванне сухой травы.

31. Прачытайце тэкст. Падбярыце загаловак, які перадаваў бы асноўную думку тэксту.

Усім нам трэба быць надзвычай уважлівымі да прыроды. Хто з нас не ведае маленькую божую кароўку? Вучоныя падлічылі, што адна божая кароўка за сваё кароткае жыццё знішчае каля дзесяці тысяч асобін тлі. Гэта колькі жыватворнага соку з раслін яны выпілі б? Таму ў некаторых краінах божых каровак перавозяць з адной мясцовасці ў другую. Гэта робяць гаспадары, якія разумеюць і берагуць прыроду. А іншыя тым часам кожную вясну дружна выходзяць паліць сухую траву. Яны не задумваюцца, колькі насякомых загіне ў бязлітасным агні. Колькі знікне чмяліных гнёздаў, колькі пчол і вос, якія зімавалі ў пустых сцяблінах раслін, не змогуць больш лятаць. І колькі божых каровак панясе вецер з попелам і дымам...

Такія прыклады можна прыводзіць б(е/я)сконца. І (у/ў)се яны пра тое, што і лю(д/дз)і, і зв(е/я)ры, і рыбы, і птушкі, і расліны жыву(т/ць) у адным доме, які называецца прыродай. Дык як жа нам не шанаваць, не берагчы свой родны дом?!

Ч(а/э)лавек, які не разумее ўзаемасувязі ў прыро(д, дз)е, можа прынесці шмат б(е/я)ды і с(я/а)бе, і іншым лю(д/дз)ям. Вось чаму нам усім трэба шанаваць прыроду, вывучаць яе законы і з(’/ь)явы (Паводле Я. Галубовіча).

Прывядзіце з тэксту прыклады сказаў, якія адрозніваюцца па мэце выказвання і інтанацыі. Дайце ім характарыстыку.

Спішыце два апошнія абзацы тэксту, выбіраючы з дужак патрэбныя літары (знакі).

Раскажыце, абапіраючыся на ўласны вопыт і выкарыстоўваючы інфармацыю з тэксту, да чаго прыводзіць спальванне сухой травы.