Номер 212, страница 156 - гдз по белорусскому языку 9 класс учебник Валочка, Васюковіч

212. Спішыце, устаўляючы прапушчаныя літары, раскрываючы дужкі і расстаўляючы знакі прыпынку. Пабудуйце схемы сказаў.

1. Усё неба аблажыла шызая мутная хмара мерна гойдаліся вершаліны елак лес у..трывожана гудзей^с і першыя кроплі даждж.. чырканулі паветра (В. Быкай). 2. Ран..шняе со..ца што чырваніла хвойнік (у)гары яшчэ не магло прабіцца (да)нізу зямлі і на рэдкай траве трымалася раса а на пяск.. значыліся вільготныя ц..мнаватыя плямы (І. Мележ). 3. Трэба было а..пачыць але Іван а..чуваў што калі ўпадзе ў снег то напэўна болей не ўстане (В. Быкай). 4. Ён зноў усм..хнуўся і ў гэтай усмешч.. я ўбачыў законную гордасць гаспадара якому хораша што вось і ёсць ужo чым пахваліцца (Я. Брыль). 5. Дзе вечная пустка была там горад паўстаў і расце а стужкай чыгунка лягла дзе ўчора стаяў лес яшчэ (Я. Купала). 6. З..мля яшчэ песцiлася ў сонным змроку вяceнняй ночы а неба ледзь-ледзь пачынала св..тлець на ўсходзе зорамі калі маладыя настаўнікі выходзілі з Панямоні (Я. Колас).

У 2-м сказе назавіце ўсе часціны мовы.

212. 1. Усё неба аблажыла шызая мутная хмара, мерна гойдаліся вершаліны елак, лес утрывожана гудзеў, і першыя кроплі дажджу чырканулі паветра (В. Быкаў).
[— =], [= —], [— =], і [— =].

2. Ранняшняесонца, што чырваніла хвойнік угары, яшчэ не магло прабіцца да нізу зямлі, і на рэдкай траве трымалася раса, а на пяску значыліся вільготныя цемнаватыя плямы (І. Мележ).
[—, (што =), =], і [= —], а [= —].

3. Трэба было адпачыць, але Іван адчуваў, што, калі ўпадзе ў снег, то, напэўна, болей не ўстане (В. Быкаў).
[=], але [— =], (што, (калі =), то, напэўна, =).

4. Ён зноў усміхнуўся, і ў гэтай усмешцы я ўбачыў законную гордасць гаспадара, якому хораша, што вось і ёсць ужо чым пахваліцца (Я. Брыль).
[— =], і [я ўбачыў], (якому =), (што =).

5. Дзе вечная пустка была, там горад паўстаў і расце, а стужкай чыгунка лягла, дзе ўчора стаяў лес яшчэ (Я. Купала).
(Дзе = —), [там — = і =], а [— =], (дзе = —).

6. Зямля яшчэ песцілася ў сонным змроку вясенняй ночы, а неба ледзь-ледзь пачынала святлець на ўсходзе зорамі, калі маладыя настаўнікі выходзілі з Панямоні (Я. Колас).
[— =], а [— =], (калі — =).

Назоўнікі: сонца, хвойнік, нізу, зямлі, траве, раса, пяску, плямы.
Прыметнікі: ранняшняе, рэдкай, вільготныя, цемнаватыя.
Дзеясловы: чырваніла, магло прабіцца, трымалася, значыліся.
Адносны займеннік: што.
Прыслоўі: угары, яшчэ.
Прыназоўнікі: да, на.
Злучнікі: і, а.
Часціца: не.